Pim Fortuyn de grootste nederlander aller tijden....kom nou! Nederland is blijkbaar overduidelijk een land geworden wat zich mee laat slepen door de emoties van de tijd. Wat is er gebeurd met dat land wat zo'n rijke geschiedenis had, wat is er gebeurd met al die mensen die gewoon rustig bezig waren met hun eigen zaakjes? Maar nee joh, zet een foto van een doorstoken lijk op de voorpagina van de krant, kraam onzin uit en ga achter de sensatie aan inplaats van een goed inhoudelijk gesprek, verkracht de verlichting en gebruik wat er nog van overgebleven is om jouw eigen politieke belangen er door te drukken, ik kan zo nog wel een eindje doorgaan. You get the point.
Ik zou maar gaan voor Willem van Oranje eigenlijk, die heeft toch wel het meeste voor Nederland gedaan met zn tolerante beleid enzo. Erasmus was toch een beetje te fel, dat is nogal on-Nederlands. Ik las pas een quote van hem 'Ik wil niet in Spanje wonen, daar zijn teveel joden'. Tja.
Maar ja, Willem van Oranje, ik ben ook wel een beetje geïndoctrineerd door mijn geschiedenis leraar die compleet idolaat is van hem. Ik weet er nu zo'n beetje alles over!
Ik hoop dat het bij een eenmalige verkiezing blijft want de uitslag was inderdaad lachwekkend ,Hans Janmaat en Rost van Tonningen waren niet eens genomineerd en zo'n verkiezing is natuurlijk vreselijk trend-gevoelig ,vorige maand zou Andre Hazes gewonnen hebben en vandaag Rinus Michels....vraag me nu wel af of Prins Bernard van Theo van Gogh zou winnen
Kan je mij als Belg even zeggen wie Hans Janmaat en Rost van Tonningen zijn? (Sorry voor deze domme vraag misschien )
absoluut geen domme vraag,zou me eerder verbazen als je ze wel kende want we zijn zeker niet trots op dit soort figuren :& Rost Van Tonningen was een heeeeeel verkeerde hoge pief binnen de NSB ,de enige politieke partij die tijdens de tweede wereld oorlog niet door de moffen verboden werd... en Hans Janmaat was de oprichter van de extreem rechtse Centrum Partij en later de Centrum Democraten, een slap aftreksel van Filip Dewilde met als grootse verschil dat Janmaat absoluut geen uitstraling of overtuiginskracht had
Theo Maassen over Janmaat: 'Het schijnt nog dat Janmaat leraar geweest is op een middelbare school. Hij gaf maatschappijleer. Het schijnt dat hij toen al zo rasictisch was dat als je een kladblaadje blanco inleverde, je toch een voldoende kreeg!'
Elk land heeft toch zo van die figuren, bij ons was het tijdens de tweede wereldoorlog Staf de Clerq en nu Filip Dewinter. Hoeveel mensen in Nederland stemmen eigenlijk op de extreem rechtste partij? Hier in Vlaanderen ongeveer 1/4 ! Ongeloofelijk eigenlijk, en ze blijven maar stijgen bij elke verkiezing :& .
hier is het gelukkig wat minder,de Centrum Democraten hadden begin jaren 90 een zetel in de tweede kamer maar daarmee vertegenwoordigden ze toch nog zo'n slordige 100.000 mensen. en nu zijn we weer terug bij het begin, de LPF haalde met zijn extreem rechtse opvattingen 26 van de 150 zetels en het zal altijd wel een vraag blijven of ze er meer of minder hadden gehaald als Fortuyn niet was opgeruimd
Ach, de LPF is zo langzamerhand geschiedenis. Was dat niet een LPF-er, die dreigbrieven naar zichzelf stuurde? Die partij is toch nauwelijks meer serieus te nemen? Een groeiend deel van de nederlandse politiek trouwens ook niet. Deze tekst vond ik net op het wereldwijdeweb: POLITIEK EN THEATER - PRESENTATIE Politiek in Nederland is theater geworden, ja zelfs volkstheater. Dit heeft zeven gevolgen voor de politiek. 1. Het volkstheater vraagt om populaire acteurs, die voor show zorgen. Pim Fortuyn was er zo één en Leefbaar Nederland dacht met Emile Ratelband weer een nieuwe steracteur binnen te halen. Als hem gevraagd werd naar zijn ideeën over politieke onderwerpen, moest hij het eerst aan één zijn adviseurs vragen: 'wat denken wij hierover?' Het gaat niet om de inhoud, het gaat om de performance. Jan Peter Balkenende lijkt met zijn degelijke en saaie uitstraling minder goed in dit plaatje te passen. Maar misschien kan hij in de cast van de Nederlandse politiek juist schitteren dankzij de wispelturigheid van de andere acteurs, zoals de brave meneer Harmsen in GTST. 2. Mensen krijgen behoefte aan vervolgseries, aan soaps. Media-analisten hebben er op gewezen dat de mediahype rond de sluipmoordenaar, de sniper, in Amerika zoiets heeft laten zien. Terwijl daar iedere week ontzettend veel mensen vermoord worden, werd er over de sniper bijna 24 uur per dag uitgezonden. In Nederland is er net zoiets gebeurd rond de Lijst Pim Fortuyn. Francisco van Jole, mediacolumnist, zei zelfs: 'Het zou me niets verbazen als Goede Tijden, Slechte Tijden inmiddels kijkers heeft verloren aan het Journaal' (de Volkskrant van 26 oktober 2002). 3. Het volkstheater moet vooral spannend zijn. De aanslag op Pim Fortuyn heeft de theatralisering van de politiek in Nederland enorm in de hand gewerkt. En daarna bleef het theater spannend, met beschuldigingen over en weer. Politici kregen dreigende telefoontjes en post, soms zelfs met een kogel. Zij moesten beschermd worden en linkse lijsttrekkers als Ad Melkert en Paul Rosenmöller trokken zich daarom terug uit de Nederlandse politiek. 4. Het spannende theater gaat hand in hand met de opkomst van een enorme claimcultuur, net als in Amerika. Advocaten als Gerard Sprong en Oscar Hammerstein, verbonden met de LPF, spannen het ene na het andere korte geding aan over uitspraken van politici en journalisten. Er is geen vrije uitwisseling van meningen meer. Politiek gaat voortaan over wie er gelijk heeft, en dat moet de rechter gaan uitmaken. 5. Door deze claimcultuur wordt het politieke debat verplaatst van de Tweede en Eerste Kamer naar de rechtbank en de televisiecamera's. Daar, voor de microfoons en de camera's, worden de beslissende politieke uitspraken gedaan en daar wordt over de toekomst van onze samenleving beslist. 6. In het politieke debat gaat het niet langer om het verstand, maar om de emoties. Mensen smullen daarvan, omdat ze onzeker zijn over de betekenis van hun eigen leven. Dezelfde onzekerheid zorgt ook voor allerlei spookbeelden bij mensen. In de Nederlandse politiek is democratie 'emocratie' geworden. 7. Het serieuze deel van de politiek is een soort staatsmanagement geworden. Het gaat niet meer over idealen en niet meer over hoe de samenleving eruit zou moeten zien. Politici hebben nauwelijks nog een idee over 'de goede samenleving'. Het gaat om het oplossen van de laatste problemen: de wachtlijsten, de migratiestroom en de criminaliteit. De waarom-vraag en de waartoe-vraag worden niet meer gesteld. Die zijn overbodig geworden, ja zelfs lastig.
Ik denk dat veel van die dingen door de TV komen. En politiek in Nederland is toch, zoals ik in HP/ De Tijd las, niet meer dan beleidsgeorienteerde detailkritiek. Daarom zou ik nooit in de Nederlandse politiek willen zitten. Liever niet iig.
interesant artikel, en met de veramerikanisering van de nederlandse politiek is het alleen nog even wachten totdat een figuur als Frans Bauer tot minister president word gekozen
*l* en als je moest kiezen tussen Frans en Jan Peter? ik vind Pamela Anderson overigens best een goede keuze voor Amerika, in tegenstelling tot Bush zou je het haar niet kwalijk kunnen nemen dat ze dom overkomt
