ik leef in een wereld. Ik leef in een wereld van blauw, maar zelf ben ik groen. Nog niet wetend waarvan ik hou, Of wat te doen. En als ik mijn ogen dan sluit, Voor de nare vallen die gaan komen. Voor het onbesliste besluit, En de problemen die zich klonen. Ik verwacht dan van mijn geliefden, Die me kennen, als door en door blauw. Dat ze me niet zullen doorklieven, Met hun scherpe, vreemde klauw. Ik verwacht dan van mijn wereld, Die steeds maar groener groeit. Dat hij niet van te voren wordt bezegeld, Maar dat hij opgebloeid. translation: I live in a world I live in a world of blue but me, myself, i'm green not knowing what I love not knowing what to do when I close my eyes for the fearfull falls who will come for disicions that aren't made and problems who will clone themselves then I expect from my loved ones who know me as pure blue to not kill me with the're sharp, hungry claws then I expect from my world who's turning more into green that she will not be closed but may she bloom. I know, it's sounds allot better and more poetic in Dutch.
